عيد در لغت از ماده «عود» به معناى بازگشت گرفته شده است . از كاربرد هاي اين واژه مي توان دريافت كه چون اصالت در آفرينش كمال و كمال خواهي و بازگشت و رجوع به آن است ، مراد از عود ، بازگشت به كمال است. پس هرگاه انسان و يا طبيعت به جايگاه و اصل خود بازگشت آن روز ، روزي است كه مي توان از آن به عيد تعبير و ياد كرد. از اين روست كه به روزهايى كه مشكلاتي از قوم و جمعيتى برطرف مى شود و يا پيروزى ها و راحتى هاى نخستين باز مي گردند آن روز را عيد گرفته و شادي بازگشت خود را جشن مي گيرند. چنان كه گفته شد در اعياد اسلامى به مناسبت اين كه در پرتو اطاعت يك ماه رمضان و يا انجام فريضه بزرگ حج، صفا و پاكى فطرى نخستين به روح و جان انسان باز مى گردد و آلودگى ها كه بر خلاف فطرت است از ميان مى رود، عيد گفته شده است و از آنجا كه روز نزول مائده بر حواريون روز بازگشت به پيروزى و پاكى و ايمان به خدا بوده است حضرت مسيح آن را «عيد» ناميده است.

عيد به اين معنا در حقيقت بيانگر خودسازي انسان نيز است ؛ زيرا كساني كه به نوعي با خودسازى توانسته اند به كمال خود بازگردند و با اصل خود ارتباط بر قراركنند به شادي و سرور مي پردازند. به قول مولوي رومي هر كسي چون دور ماند از اصل خويش ؛ باز جويد روزگار وصل خويش. اين بازجويي روزگار وصل در شكل و قالب خودسازي خود را نشان مي دهد و كسي كه خودسازي مي كند در جستجوي بازگشت به اصل خود حركت مي كند و هر گاه اين احساس را در خود مي يابد كه به آن سو حركت كرده است ، شاد و مسرور مي شود كه مي تواند به اصل خود بازگردد و كمال لايق را دريابد. در اعياد مذهبي مساله بازگشت به اصل از طريق خودسازي بارها و بارها مورد تاكيد قرار مي گيرد تا انسان به فراموشي دچار نشود و از راه دور نگردد.

مصداق: اعیاد اسلامی مانند عید فطر

پیام:چرا برخی حرف حق را نمی‌فهمند

من كَانَ يُرِيدُ الْحَيَوةَ الدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَلَهُمْ فِيهَا وَ هُمْ فِيهَا لَا يُبْخَسُونَ

كسانى كه زندگانى دنیا و زیبایى ‏هاى آن را بخواهند، ما در همین دنیا (نتیجه ‏ى) اعمالشان را بطور كامل مى ‏دهیم، و در آن هیچ كم و كاستى نخواهد بود (۱۵)

أوْلَئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِى الْأَخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَحَبِطَ مَا صَنَعُواْ فِيهَا وَبَطِلٌ مَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ

(امّا) آنان كسانى هستند كه در قیامت، جز آتش چیزى ندارند و آنچه در دنیا ساخته ‏اند بر باد رفته، و اعمالى كه انجام میدهند باطل و بى ‏اثر خواهد بود (۱۶)

✅ پیام ها و تفسير كوتاه آيه ها

كسانى كه ایمان به معاد ندارند و یا براى خداوند كار نمى ‏كنند، طلبى از پروردگار ندارند و در برابر خدمات و اختراعات و اكتشافات خود در همین دنیا به نام و نانى مى ‏رسند. كسى مى ‏تواند به پاداش اخروى انتظار داشته باشد كه به آن ایمان داشته باشد و الاّ كسى كه نه خدا را قبول دارد و نه معاد را، چه توقّعى از خداوند دارد؟

انسان اگر به جاى آخرت، دنیا، به جاى باقى، فانى و به جاى نامحدود، هدف محدود را دنبال كند، نتیجه ‏ى عملش نیز محدود به همین دنیاى فانى خواهد بود.

یكى از یاران پیامبر صلى الله علیه وآله نگاهش به دخترى افتاد و به سوى او دست درازى كرد. در مسیر راه دیوارى فرو ریخت و صورت او را مجروح كرد.

یامبر صلى الله علیه وآله با شنیدن این ماجرا فرمودند: خداوند در همین دنیا تو را كیفر داد تا به آخرت كشیده نشود. چنانكه افرادى هستند كه خداوند پاداش كارهاى آنان را در همین دنیا مى ‏دهد تا در آخرت‏ طلبى نداشته باشند.

حضرت على ‏علیه السلام هنگام تلاوت این آیه مب‏فرمود: چگونه بر آتشى صبر كنم، كه اگر جرقه ‏اى از آن بر زمین افتد، همه ‏ى روئیدنى ‏هاى آن را مى ‏سوزاند.

1- هر کس انفاقی در راه خدا می کند نباید منتی بگذارد چون همه آنچه ما داریم از آن خداست و ما فقط یک واسطه هستیم.

2- لطف خدا آنقدر زیاد است که نعمتی را که به ما داده و ما انفاق می کنیم را برای ما چند برابر می کند.

3- وقتی می بخشی اولا فکر نکن آن مال متعلق به تو بوده بلکه از آن خداست ثانیا فکر نکن با انفاق مالت کم می شود چون کم و زیاد شدن اموال بدست خداست پس زمان انفاق مغرور نشو و بگو من انفاق کردم شاید روزی خودت محتاج شوی

4- این مالیکه خدا به تو داده جهت آزمایش است که آیا در راه خدا انفاق میکنی؟

5- دارا و ندار به سوی خدا برمی گردند فقط خودشان می مانند و اعمالشان.

6- سعی کنیم قرض و انفاق ما بدون نسبت باشد و اگر فقیری را می شناسیم قبل از اینکه او طلب کند در صدد رفع نیاز او برآییم.

7- خداوند قادر است همه نیازمنده را روزی دهد ولی روزی آنها را در اموال دیگران قرار داده تا آزمایش بشوند و خودشان ببینند چه می کنند

امام حسن مجتبی علیه السلام بهترین مصداق انقاق کننده در راه خداست.

1- شاد بودن خوب است ولی تا زمانیکه به ناحق نباشد

2- شادی که به ناحق باشد و از زوی غرور عذاب را به دنبال دارد

3- شادی به ناحق ما را از حق پروردگار دور میکند

4- عذاب هایی که می شویم بدون دلیل نیست شادی با غرور

5- غرور در هر کالی بد است چه در حالت شادی باشد چه غم

6- مغرور فقط می خواهد خودش شاد باشد

7- شادی کردن به ناحق و با غرور و غفلت از خدا روی زمینی که متعلق به خداست خود خواهی است و بسیار ناپسند همانطور که حکومت های فاسد که به ناحق بر مردم حکومت می کردند و به این دلخوش بودند که به طور موقت حکومت را از اهل بیت گرفتند از بین رفتند بقیه کافران روی زمین هم از بین می روند.

فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَإِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ

پس چون فراغت‏ يافتى به طاعت دركوش و با اشتياق به سوى پروردگارت روى آور

پ ن

هیچ وقت از کار و تلاش و کوشش وعبادت فاصله نگیریم پیوسته در تلاش و کار وپشتیبانی با عبادت باشیم.

فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ وَإِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ

پس چون فراغت‏ يافتى به طاعت دركوش و با اشتياق به سوى پروردگارت روى آور

پ ن

هیچ وقت از کار و تلاش و کوشش وعبادت فاصله نگیریم پیوسته در تلاش و کار وپشتیبانی با عبادت باشیم.